اولین اصلی که باید در ساخت‌و‌سازهای عمرانی لحاظ شود، اطمینان از استحکام تجهیزات به کار رفته می‌باشد از این رو دانستن تفاوت خرپا و سازه‌های فضاکار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار خواهند شد.

سازه‌های عمرانی مانند پل، سوله، نیروگاه، سد و برج، زمانی قابل استفاده عموم هستند که بتوانند در مقابل نیروهای مختلف مقاومت زیادی از خود نشان بدهند و ایمنی لازم را فراهم کنند. در غیر این صورت ممکن است در شرایط متفاوت خسارت‌های جبران‌ناپذیری را به بار بیاورند. در همین بخش است که خرپا و سازه‌های فضاکار، اهمیت دوچندانی پیدا می‌کنند.
مهندس‌های عمران با انجام محاسبات زیادی، موفق به طراحی و تولید ساز‌ه‌هایی مقاوم شدند. شما در صورتی می‌توانید از این سازه‌های مقاوم بهترین استفاده را ببرید که با تمام ویژگی‌ها و کاربردهای آن‌ها آشنا باشید. همچنین باید تفاوت‌های بین هر کدام از تجهیزات را بشناسید تا در هر قسمت بدانید استفاده از کدام نوع ارجعیت دارد. در این مقاله از سایت آهن آنلاین قصد داریم در مورد خرپا و سازه‌های فضاکار توضیح دهیم و سپس تفاوت خرپا و سازه‌های فضاکار را از جنبه‌های مختلف بررسی کنیم. پس ما را تا انتهای این مطلب جذاب همراهی کنید.

سازه فضاکار چیست؟

سازه فضاکار به ساختاری سه‌بعدی و یکپارچه گفته می‌شود که از تکرار اشکال هندسی منظم ساخته شده و نیروها را در جهات مختلف پخش می‌کند. این سازه‌ها به دلیل استحکام بالا و وزن کم، اقتصادی و مقرون‌به‌صرفه‌ هستند. سرعت بالای تولید و نصب از ویژگی‌های دیگر این سازه‌ها است. کاربردهای مختلفی مانند سالن‌های تولید، ورزشی، نمایشگاهی و آمفی‌تئاتر دارند. قاب‌های فضایی از اجزای سبک و مستحکم تشکیل شده و برای پوشش دهانه‌های بزرگ با تکیه‌گاه کم استفاده می‌شوند. در ترکیب با شیشه، این سازه‌ها به زیبایی و کارایی فضاهای مختلف کمک می‌کنند.

خرپا یا Truss چیست؟

خرپا یا Truss سازه‌های صلب و مثلثی شکلی هستند که به وسیله اجزای باریک و بلند به یکدیگر وصل شدند. این مدل طراحی سازه باعث شده که در برابر نیروهای کششی و فشاری مقاومت زیادی از خود نشان بدهند. میلگرد زیگزاگ جز یکی از ساده‌ترین سازه‌های باربر شناخته شده‌اند. به طور کلی به شبکه‌های مثلثی که در یک صفحه قرار دارند خرپا می‌گویند و شکل زیگزاگی مرتبی که به خود می‌گیرد، پایدارترین شکل طراحی شده نسبت به سایر شکل‌های هندسی است. 

مثلث در مقایسه با اشکال چهار وجهی، اتصالات گوشه کمتری تشکیل می‌دهد و هر چه شبکه‌ای اتصالات گوشه کمتری داشته باشد، احتمال برش و شکستگی هم کاهش می‌دهد. خرپاها از سه قسمت اصلی تشکیل شده‌اند. این سه قسمت شامل میلگرد بالایی یا همان میلگرد خمش، میلگرد پایینی که بخش اعظم مقاومت خرپا وابسته به این قسمت است و در نهایت زیگزاگ‌ها که در برابر نیروهای برشی استحکام خرپا را تضمین می‌کنند، است. حال باید بدانیم که خرپا چگونه تولید می‌شود.

روش تولید خرپا چگونه است؟

ساخت سازه‌های خرپا به دو روش دستی و مکانیزه صورت می‌گیرد. این دو روش عبارتند از:

۱) روش دستی یا سنتی

در روش اول یا همان روش دستی، در ابتدا با خمکاری زیگزاگ‌ها را آماده می‌کنند. سپس به میلگردهای پایینی و بالایی یک یا دو ردیف زیگزاگ ‌جوش می‌دهند. مسلماً در این روش تولید خرپا، اشکالاتی از قبیل خطا در اندازه‌گیری و میزان جوشکاری به وجود می‌آید که در نهایت این اشکالات باعث می‌شود، سیستم سازه با ضعف زیادی روبه‌رو شود. 

۲) روش دوم یا غیر دستی

در روش دوم تمام مراحل بالا به صورت ماشینی انجام می‌گردد، یعنی میلگرد بالایی، پایینی و دو میلگرد زیگزاگ همزمان وارد دستگاه تولید می‌شوند. در قسمت اولیه دستگاه تولید بخشی وجود دارد که می‌تواند با داشتن ابعاد و زوایای دقیق، شکل هندسی مثلثی را در دو میلگرد زیگزاگی شکل ایجاد کند. 
بعد از این مرحله، زیگزاگ‌های ساخته شده به سمت جلوی دستگاه حرکت می‌کنند و در امتداد آن دو میلگرد پایینی و بالایی در فاصله‌ای معین با آن‌ها جوش می‌خورند. مرحله جوشکاری را ماشین‌ها در کمترین زمان ممکن انجام می‌دهند، به همین خاطر میلگردها هیچ وقت دچار شکنندگی نمی‌شوند. در نهایت این روش تولید خرپا نسبت به روش اول کیفیت بهتری را ارائه می‌دهد. پس باید سعی کنیم از این روش استفاده کنیم.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *